Podstawowe zboża w Polsce

Uprawy zbożowe w Polsce mają wielowiekową tradycję. Najwięcej, bo aż 20% gruntów ornych w kraju, zajmują pola, na których uprawiana jest pszenica. Jest to zboże o wysokich wymaganiach, dlatego nie w każdym rejonie kraju można je wysiewać. Do prawidłowego wzrostu pszenica potrzebuje stabilnego klimatu i dobrych warunków glebowych zapewniających jej dostateczną ilość wilgoci.

Największe areały pszenica zajmuje w Wielkopolsce, na Żuławach, Nizinie Śląskiej, Kujawach, Wyżynie Lubelskiej i Podkarpaciu. Bardzo popularnym zbożem jest żyto, które nie potrzebuje do rozwoju tak wyszukanych warunków jak pszenica. Stąd sieje się jego ziarna na glebach znacznie uboższych, których dużo znajduje się w Polsce Centralnej i Wschodniej oraz na Pomorzu i krańcach Wielkopolski. Owies to zboże, które w okresie wegetacyjnym musi mieć zapewniony dostęp do dużej dawki wilgoci.

Nie w każdym zakątku Polski można znaleźć takie warunki, ale najbliższe im są Pojezierze Pomorskie i Pojezierze Mazurskie, Podkarpacie i Nizina Mazowiecka. Na tych właśnie obszarach notowane są najobfitsze opady atmosferyczne. W Polsce Zachodniej, na Pojezierzach, na Podkarpaciu i Przedgórzu Sudeckim natomiast uprawia się najwięcej jęczmienia, który jest podobnie wymagającym zbożem jak pszenica. Najmłodszym zbożem uprawianym w naszym kraju jest pszenżyto cieszące się coraz większym zainteresowaniem wśród rolników. Nie ma specjalnie wygórowanych wymagań klimatycznych i glebowych, stąd może być uprawiane prawie w każdym rejonie Polski.